တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း
နေ့လယ်ခင်းလေးကလည်း လှပခဲ့ဖူးတယ်။
ပန်းလေးတွေရှေ့ ရောက်တဲ့အခါ အိုက်တင်ထုတ်..၊
ဓာတ်ပုံကလေးတွေလည်း ရိုက်ပေးခဲ့ဖူးတယ်။
ထီးတစ်ချောင်း လူနှစ်ယောက်၊
နေပူပူမှာလည်း လျှောက်ခဲ့ဖူးတယ်။
ငါတို့ကြားမှာ နည်းနည်းလေးတော့ ပိုခဲ့မလား။
ပြည့်စုံခြင်းတစ်ခုမို့ တိတိကျကျ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်မဆိုဖြစ်ခဲ့ဘူး ..။
အဖြေက … မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေတဲ့အခါ
ငါဟာ … စီရင်ခံသက်သက်ပဲ။
ဟုတ်ပါတယ် … အစ၊ အလယ်၊ အဆုံး …
မင်း ကိုယ်တိုင်ပဲ အဖြေ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက် အတွက် ပြတ်သားပေးချင်တဲ့အချိန်မှာ
တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ချနင်းပေးဖို့ လိုတယ်မလား …။
ဘာမှမတတ်နိုင်တော့တဲ့ အချိန်ရောက်ခဲ့ပြီ ဆိုမှတော့
ငါ နားလည်ပါတယ်လို့ပဲ ပြောရတော့တာပေါ့။
ငါတို့ ရှိခဲ့ဖူးတဲ့အကြောင်းကို
ငါတို့ မရှိတော့တဲ့အချိန်မှာ တွေးမိတဲ့အခါ
ရင်ထဲ … မကောင်းဘူးရယ်..။
သေဆုံးသွားတဲ့ ပတ်သက် ဆက်နွယ်မှု တစ်ခုက
ဒဏ်ရာတွေကိုကျ ဘာလို့များ ရှင်သန်စေခဲ့ရတာလဲ?
တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း
နေ့လည်ခင်းလေးကလည်း လှပခဲ့ဖူးတယ်။
ချစ်ခြင်းများစွာဖြင့်
တိုးတက်အောင်(ပဲခူး)
0 Comments